Organiseer je!

Samen sterk. Solidariteit. Eenheid. Vaste waarden van de arbeidersbeweging. Maar om echt komaf te maken met onrecht en uitbuiting heeft de werkende klasse niet alleen sterke vakbonden nodig, maar ook haar eigen politieke organisatie.

Omdat het succes van de arbeidersbeweging in elk afzonderlijk land maar kan worden verzekerd door de kracht van vereniging en associatie; en omdat, anderzijds, de slagkracht van de besluiten van de Algemene Raad [van de Internationale] afhankelijk is van de mate waarin hij met kleine, van elkaar geïsoleerde, of eerder met enkele grote, nationale arbeidersverenigingen te doen heeft, zullen de leden van de Internationale Arbeiders-Associatie alles in het werk stellen om de  geïsoleerde arbeidersorganisaties te verenigen in nationale verbonden, die door centrale organen worden vertegenwoordigd.

In haar strijd tegen de verenigde macht van de bezittende klassen kan het proletariaat maar als klasse handelen wanneer het zichzelf organiseert als politieke partij, verschillend van en tegengesteld aan alle oude politieke partijen die zijn gesticht door de bezittende klassen. Deze opstelling van het proletariaat als politieke partij is noodzakelijk om de triomf te verzekeren van de sociale revolutie en van haar einddoel: het afschaffen van de klassen.

De coalitie van de krachten van de arbeidersklasse, reeds verworven in de economische strijd, moet deze klasse nu ook tot hefboom dienen in haar strijd tegen de politieke macht van haar uitbuiters. Want zij die heersen over grond en kapitaal zullen hun politieke privileges steeds gebruiken om hun economische monopoliepositie te bestendigen en de arbeid te onderwerpen. Daarom is het veroveren van de politieke macht de grote opgave van het proletariaat.

Karl Marx - Statuten van de Internationale Arbeiders-Associatie (1864 -1872)

De kracht van de arbeiders schuilt in hun eenheid en hun organisatie. In hun eentje kunnen arbeiders niets beginnen tegen hun patroon, want die kan hen van de ene dag op de andere ontslaan en vervangen. Maar als ze zich verenigen, zijn het de patroons die machteloos staan, en dat weten zij maar al te goed. Daarom proberen de grote aandeelhouders en CEO's van grote bedrijven, samen met het hele establishment, de hele tijd verdeeldheid te zaaien onder de werkende klasse. Ze spelen werkenden en werklozen tegen elkaar uit, vaste werknemers tegen die van onderaannemers, mensen met een contract van onbepaalde duur tegen die met een tijdelijk contract of tegen interims, loontrekkenden tegen schijnzelfstandigen, ambtenaren tegen werknemers uit de privé, de actieve bevolking tegen de gepensioneerden, mannen tegen vrouwen, of nog, “Belgische” tegen “vreemde” arbeiders, Vlamingen tegen Walen, enzovoorts. Ze doen er alles aan om te voorkomen dat de arbeiders een klassenbewustzijn ontwikkelen, dat ze zich bewust worden van hun collectieve belangen en van hun vermogen de zaken te veranderen.

Uitgaand van het gezichtspunt dat eenheid, bewustzijn en organisatie de kracht vormen van de arbeidersklasse, hebben Marx en Engels zich onvermoeibaar ingezet voor de oprichting van de Internationale Arbeiders-Associatie, die in 1864 het licht zag. Het was de bedoeling om de strijd tegen de kapitalisten op internationaal vlak een te maken en aan te sturen, zonder zich door nationale grenzen te laten verdelen.

In zijn tijd was Marx al tot de conclusie gekomen dat de arbeidersklasse niet genoeg had aan organisaties die alleen hun onmiddellijke belangen verdedigden, zoals de vakbonden. Jazeker, die zorgen ervoor dat belangrijke overwinningen geboekt worden, zoals een hoger loon en betere arbeidsvoorwaarden, en ze zijn ook een belangrijke leerschool. Maar Marx vond het essentieel dat de strijd ook gepolitiseerd werd, dat het bewustzijn doordrong dat de belangen van arbeiders en kapitalisten fundamenteel onverenigbaar zijn, en onvermijdelijk moeten uitlopen op de eis om een einde te maken aan het kapitalisme. Om het op te nemen tegen de andere klassen, die hún partijen hebben, heeft de arbeidersklasse een eigen hoofdkwartier nodig, een eigen politieke organisatie. Waar zij met de wetenschappelijke kennis over de ontwikkelingswetten van de maatschappij en met een concrete analyse van elke situatie een strategie uitwerkt voor de macht. Voor Marx moet die partij de communistische partij zijn. Die idee, die hij vanaf 1848 uitwerkt in Het Communistisch Manifest, laat hij na het congres in Den Haag in 1872 ook inschrijven in het handvest van de Internationale Arbeiders-Associatie.

Foto Solidair, Christoph Van Dyck


Schrijf als eerste een commentaar

Gelieve je mail te bekijken voor een link om je account te activeren.